پردیس ایران

هِرودوت نخستین تاریخ‌نگار یونانی‌زبان است که آثار او تا کنون باقی مانده‌است. بر خلاف نویسندگانی که در آغاز کتاب خویش به شرح زندگی خود می‌پردازند، هرودوت در ابتدای کتاب خود به این جملهٔ ساده بسنده کرده‌است که «هدف هرودوتِ هالیکارناسی از ارائهٔ نتایج پژوهش‌هایش در اینجا آن است که گذر زمان، گرد فراموشی بر کارهای آدمیان و دستاوردهای بزرگ یونانیان و بربرها ننشاند و دلایل درگیری‌های این دو قوم روشن شود.»

موسیقی ایران نگاهی است به موسیقی در فلات ایران و مناطق همجوار آن که از نظر فرهنگی دارای سابقهٔ مشترکی هستند. این پژوهش از دوران پیش از تاریخ و دوران باستانی آغاز شده و با گذر از مراحل مختلف و عبور از نقاط عطف تاریخی به زمان حال می‌رسد. با بازبینی این مسئله، می‌توان سیر تاریخی هنر موسیقی را در ایران مشاهده کرد.

موسیقی ایران را می‌توان از لحاظ تاریخی به دو دورهٔ بزرگ باستانی و اسلامی تقسیم نمود؛ هرچند که هردوی این دوره‌ها می‌توانند به بخش‌های کوچکتری تقسیم شوند.

فرش ایرانی، به عنوان یکی از برجسته‌ترین نمادهای هنر و فرهنگ ایران، همواره جایگاه ویژه‌ای در تاریخ و زندگی مردمان این سرزمین داشته است. این هنر باستانی، که ریشه‌های آن به هزاران سال پیش بازمی‌گردد، نه تنها به عنوان یک وسیله کاربردی، بلکه به عنوان یک اثر هنری و نماد هویت فرهنگی شناخته شده است. هر فرش ایرانی، داستانی منحصر به فرد از سنت‌ها، باورها، زیبایی‌های طبیعی و زندگی روزمره مردمان این سرزمین را روایت می‌کند.